آتش عشق تو بر جگرم افتاد

متن مداحی

آتش عشق تو بر جگرم افتاد سایه‌ی مِهر تو روی سرم افتاد زنده به عشق، جان و دلم از دو جهان آزادم قبله‌ی من کربُبَلا، اهل حسین آبادم لحظه‌ی تلخ من، دوری از این درگاهه عهد من از قدیم، خادمی ثاراللهه اندر این دشت بلا غارت جان خواهد شد آنچه مقصود دل ماست همان خواهد شد واویلا آه و واویلا زمین کربلا... ای بسا تن که در این دشت بیفتن بر خاک ای بسا سر که در اینجا به سَنان خواهد شد این لب شط فرات است که لیلای حزین به سرکشته اکبر به فغان خواهد شد واویلا آه و واویلا زمین کربلا... این لب شط فرات است که از تیغ جدا دست از پیکر عباسِ جوان خواهد شد این لب شط فرات است که از جور سَنان زینبم مویِ‌کَنان مویِ‌کُنان خواهد شد واویلا آه و واویلا زمین کربلا...