وفتی که ذات حق، دم و شور و نوا گرفت

متن مداحی

اَحَبَّ الله مَن اَحَبَّ حسینا... وفتی که ذات حق، دم و شور و نوا گرفت با ذکر یا حسین گِلِ آدم جَلا گرفت وقتی خدا خودش مِی و مِی‌خانه آفرید این رمز مستی از پسر مرتضی گرفت از فطرسِ مَلَک چو که بی‌بال گشته بود از خاکِ بستر و کف پایت شفا گرفت حاتم اگر که حاتم طایی بگشته است خود کاسه‌لیسِ توست اگر که بها گرفت اَحَبَّ الله مَن اَحَبَّ حسینا... سائل به خانه‌ات چو رسد شاه می‌رود این هم نتیجه‌ای که گدای شما گرفت هر دم مریضِ عشقِ تو هستیم یا حسین با درد عشق توست که این دل صفا گرفت اصلا ملاک آدمیت هم ز عشق توست بی‌چاره آنکه غیر شما مقتدا گرفت مادر مرا بزاده برای غلامیت زهراست در این راه که دست مرا گرفت زهرا شفاعتش که به هرکس نمی‌رسد جز آنکه هیئتی شد و رنگ عزا گرفت