از کینه گشته پرپر نوگل نازنینم

متن مداحی

از کینه گشته پرپر نوگلِ نازنینم امون نداد خزون که محسنمو ببینم وظیفه‌مه صبوری اما آخه چجوری هیچ می‌دونی یه پهلوون چطور شکسته می‌شه اگه ببینه همسرش پهلو شکسته می‌شه بعد از تو من زمین‌گیرم دیگه پیرم یارِ جوونِ حیدر کی از حالم خبر داره که می‌سوزه تا استخونِ حیدر ای جوانم قد کمانم... ****** تشییع جنازه‌ی تو چقدر غریبه زهرا ببین علیِ اعلا چه بی‌حبیبه زهرا آره توی مدینه مُزد رسالت اینه تو سَروِنازِ حیدری، که از خزون خمیدی میون عمر کوتاهت یه روز خوش ندیدی بعد از تو من بیچاره‌ام، آواره‌ام، یاسِ به خون نشسته نه دست ظلم و کینه که، فراق تو، پشت منو شکسته ای جوانم قد کمانم... ***** نشسته‌ام به در و خانه‌ و سرای شما خدا نوشته مرا از ازل گدای شما ****** من گرچه گنهکار و بد هستم مادر مسکینِ درت بوده و هستم مادر ای ریشه‌ی چادرت مرا دست‌آویز دامن مَکِش از کرم ز دستم مادر