انیسِ درد و غمی بی شماره می گردم

متن مداحی

انیسِ درد و غمی بی شماره می گردم غریب و خسته پِیِ راهِ چاره می گردم عزیز بی سرِ من، زیرِ دست و پا مانده من از فراغِ تو غرقِ شراره می گردم اسیرِ کعبِ نی و تازیانه ها، ازجان به پای نیزه ی هفده ستاره می گردم شبانه، در پیِ آن دختران که جان دادند زمانِ حمله ی فوج سواره، می گردم دو نازدانه ی تو گم شدند، اما من اگر چه رفته توانم، دوباره می گردم پس از جنایتِ این ساربان، دِگَر تا صبح به دورِ این بدنِ پاره پاره می گردم زداغِ رفتنت از اشک، دیده دریا شد به خیمه پایِ هرآنچه مغیره خو، وا شد به خیمه گاه از آتش، زبانه بالا رفت به رویِ دخترِ تو، تازیانه بالا رفت به جانِ اهلِ حرم ظالمانه افتادند به وقتِ غارتِ خیمه، امان نمی دادند خدا گواه، ز ما راهِچاره را بردند ازآسمانِ دلِ من، ستاره را بردند به پیشِ دیده ی خیسِکبوترانِ حرم به روی نیزه، سرِ شیرخواره را بردند زدند هرچه که می گفت، این یکی را نه رباب ضجه زد و گاهواره رابردند به دست، هرچه که آمد، حرامیان بردند فقط نه معجر و نه گوشواره را بردند