ای خلائق از ازل مهمانِ تو

متن مداحی

ای خلائق از ازل مهمانِ تو باغ جنت عاشق سلمانِ تو فضه‌ات را پای بر چشم ملک قنبرت را جاه برتر از فلک جانِ حیدر در لب خندان تو هفت آبا خاک فرزندان تو ای که از سر تا قدم پیغمبری بلکه هم پیغمبری هم حیدری ای پیمبر از تو دختر سرفراز ای نماز آورده بر خاکت نماز حمد و تکبیر و دعا دل داده‌ات سجده برده سجده بر سجاده‌ات در نمازت رخ ز شرم حی فرد گَه سفید و گاه سرخ و گاه زرد صبح می‌شد مهر رخسارت سپید ظهر از آن نور سرخی می‌دمید شامگاهان، بسکه می‌رفتی ز حال زرد می‌گردید نور آن جمال حیف از آن صورت که آخر شد کبود برگ گل را طاقت سیلی نبود تو به اهل آسمان شمعِ رهی زهره‌ای، منصوره‌ای، وجه اللهی زهره و رخساره‌ی نیلی کجا صورت حوریه و سیلی کجا مسلمین روی کلامم با شماست نسل آینده پیامم با شماست این سخن فرموده‌ی پیغمبر است منکر آن هرکه باشد کافر است گفت: زهرا خلق من خوی من است روح ما بین دو پهلوی من است مکتب من زنده از این دختر است نسل من پاینده از این دختر است جاودان مانَد از او آثار من بلکه آزارش بوَد آزار من ضبط کن ای چرخ، فریادِ مرا بشنوید آیندگان دادِ مرا ناسپاسان دُخت احمد را زدند فاش می‌گویم محمد(ص) را زدند آنچه بیداد خزان با یاس کرد درد آن را باغبان احساس کرد در پی حفظ حریم خویشتن مرد باید پشتِ در آید، نه زن هیچ دانی دختر خیر البشر از چه جای حیدر آمد پشت در دید مولایش علی تنها شده خانه‌اش محصور دشمن‌ها شده بر دفاع شوهرش فردی ندید بین آن نامردها مردی ندید گفت: باید پیش امواج خطر یار بهر یار خود گردد سپر من که تنها دختر پیغمبرم پشت این در پیش مرگ حیدرم فاطمه تنها طرفدار علی‌است در هجوم دشمنان یار علی‌است آنکه باشد مرد این سنگر منم اولین قربانی حیدر منم چشم پوشیدم ز جان خویشتن ای مغیره هرچه می‌خواهی بزن این درِ کاشانه، این پهلوی من این غلاف تیغ این بازوی من من به جان زخم علی را می‌خرم گو چهل نامرد ریزد بر سرم گر برآید شعله از کاشانه‌ام یا که گردد قتلگاهم خانه‌ام گر شود پر پر ز جور قاتلم غنچه نشکفته در باغِ دلم گر رود از ضرب سیلی هوش من گوش واره بشکند در گوش من گر شوم با کوه آتش روبرو یا رود مسمار در قلبم فرو گر رسد پشت در جان بر لبم افتم از پا پیش چشم زینبم گر شوم در لحظه‌ی سقط جنین از جفای دشمنان نقش زمین باز، میگویم به آوای جلی یا علی و یا علی و یا علی