ای کاش تو را به دشت غربت نکُشند

متن مداحی

ای کاش تو را به دشت غربت نکُشند لب تشنه پس از بیعت و دعوت نکُشند درود باد به رندی که چون پیاله گرفت نخست یاد رفیقان خسته جان افتاد لب تشنه اگر کُشند و تنها و غریبای کاش تو را به قصد قربت نکُشند