متن مداحی
با نوکریت سر میکنم حالمو توی روضه بهتر میکنم میام و با سینهزنی خستگیامو از تنم در میکنم عشقه همین سینهزنی دَم میگیرم حُبُ الحسین اَجَنَّنی لیلی کیه برای من تو بهترین دلیل عاشق شدنی عاشقت شدم ارباب اینقدَر که آقایی من همیشه مجنونم وقتی که تو لیلایی لیلایی، مجنونم، عشق منی من دوسِت دارم میگم علنی سرزندهم هر دَم با سینهزنی ابی عبدالله، ابیعبدالله دلتنگم اربابم واسه حرم از دوری میباره چشم ترم لطفی کن بازم ای شاه کرم ابیعبدالله، ابیعبدالله من هر لحظه به تو نزدیکتر میشم وقت مرگم بیا اربابم پیشم دنیامی و بیتو من میمیرم آقا آروم کرده یه نگاهت دردامو تو دستای تو میذارم دستامو از رقیهت روزیمو میگیرم آقا آقام آقام یا حسین ابیعبدالله... دلم فقط جای توئه مست حسینیه و شیدای توئه نشون میدم مدالمو سرخیِ سینهم جای امضای توئه سینهزنت بهشتیه تقدیرش هرچی که خودت نوشتیه روضهی تو نجات ما هرکی تو روضهته سوار کِشتیه لذّت بهشت داره توی روضه میشینم سینه میزنم اسمت حک بشه روی سینهم سینه میزنم اسمت رو حک کنم وسط سینهم تا بدونن همه دنیا کربلائیه آئینم زندگی رو که میسنجم، روزگارو که میبینم بین مدّعیا ارباب، من فقط به تو خوشبینم آقا بالاخره من راه خودمو پیدا کردم حالا دیگه نمیخوام آقا به گذشتهم برگردم جونم فدات، کشتیِ نجات مبدّلَ السیّئاتِ بِالحسنات نوکرتم، میبینی منو کافیه بندازی نگاتو زیر پات یا اباعبدالله، یا اباعبدالله... از آدما دل میبَری دل اگه بشکنه تو میشی مشتری وقتی برات گریه کنم تو اشک چشمامو به قیمت میخری بَهبَه عجب نعمتیه ازت میگیرم آقا هر حاجتیه باورمه تو هیئتت چشمی که گریه میکنه قیمتیه بیقراره هرکس از اشک و گریه محرومه هر کی گریه کرد واسَت توی دنیا آرومه آرومه اونی که این دنیا با گریه حالشو میسازه اشکی که پای غمت باشه اکسیرِ شَهپَر پروازه قربون معرفتت آقا آغوشت رو به همه بازه وسط این همه مردمِ دنیا منو بغل کردی همیشه گفتی هواتو دارم بهش عمل کردی شبیهت اصلاً پیدا نمیشه، تو واقعاً مَردی مردِ مردا حسین، مرهم دردا حسین از همین ثانیه تا خودِ فردا حسین بد به حالم شد و غصّه وبالم شد و ولیکن روضههات معجزه کردا حسین یا حسین، یا حسین، جانِ جهانم حسین... معجزه کرد دَمت حسین منو عوض کردی با پرچمت حسین قرارِ ما کربُبلا ایشاالله اول مُحرّمت حسین جاری شده اشک روون حاجتمو این دفعه از چشام بخون یه ساله که منتظرم دستمو آقا به مُحرّم برسون عطر روضههای تو، آره ماجرا داره این شبا چقدر هیئت بوی کربلا داره بوی بهشت کربلا، بوی مُحرّمش میاد عطری که از حوالیِ خیمه و پرچمش میاد مست و خرابم میکنه، کهنه شرابم میکنه ممنونشم همین که باز نوکر حسابم میکنه میزنم پَر به سمت رؤیاهام رمقی تو پَرم اگه باشه گاهی سر به هوا شدن خوبه به هوای حرم اگه باشه اَللّهم الرزقنا حرم، حرم... هروله کن هوایی شو رها شو ممنونِ همین رهایی شو بزن بریم سمت حرم با شعرای قدیمی کربلایی شو یادشبهخیر قدیمترا کنار هم سینه زدیم برادرا هیئت بینالحرمین غروب چهارشنبه و شور نوکرا از همون قدیما تو بودی کنارم آقا هیچی نمیخوام وقتی من تورو دارم آقا من تورو دارم هیچی نمیخوام کربُبلاته آخرِ دنیام من نمیدونم چقدر تو خوبی هواتو کردم دمِ غروبی مهربونتر از بابامی تو همونی که میخوامی تَه هر لطف و مرامی یه کلام آخه آقامی آقامی، همهی دنیامی بهخدا رؤیامی، همیشه باهامی اربابم، یا حسین اربابم... **** کربلا خونهمه از چی دل بکَنم؟ حق دارم که بگم با تو هموطنم بارونه بارون، چشمای گریون این شبا گریه عادتم شده توی رؤیاشم کربلا باشم برا یکی دو ساعتم شده خیلی بیتابم نکنه خوابم حالا که دیگه نوبتم شده باز ببین اومدم با یه چشمای خیس جزو گریهکنات اسممو بنویس منم و اشکام همینو میخوام که اینا یادگاری میمونه ما میریم اما از ما تو دنیا یه دنیا بیقراری میمونه با تو میدونم دل دیوونهم تو پاییز هم بهاری میمونه وای کربُبلا، وای کربُبلا...
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.