بر دودمانم شعله هم میزد زبانه

متن مداحی

بر دودمانم شعله هم می‌زد زبانه با چادری ساده دمِ در رفتی اما با چادری گلدار برگشتی به خانه بی بارتر از من نبوده باغبانی کز میوۀ عمرم ندیدم یک جوانه دستی که این همسایه‌ها را رزق می‌داد در کوچه‌ها پیچید دورش تازیانه خورشیدِ ایامم بگو آخر چگونه باید تو را بر خاک بسپارم شبانه؟ آیینه‌ام را زیر پای خود شکستی آه ای زمانه ای زمانه ای زمانه **** بیا نگار آشنا شب غمم سحر نما مرا به نوکری خود( شها تو مفتخر نما) ۲ ای گل وفا حسین معدن سخا حسین می‌کشی مرا حسین می‌کشی مرا حسین... **** ای صبح امید یا اباعبدالله ای شاه شهید یا اباعبدالله در عالم دل مدح تو می‌فرماید قرآن مجید یا اباعبدالله