بر زمین دوخت جای پایش را

متن مداحی

بر زمین دوخت جای پایش را برد بالا تُن صدایش را از ستون‌ها صدای ناله رسید مسجد کوفه را به خاک کشید همه بودند بیمناک از سقف روی مردم نشست خاک از سقف فرش‌ها شانه شانه لرزیدند مسجدی‌ها چقدر ترسیدند پله‌ی منبر از صدا لرزید پشت ابن زیادها لرزید اُسکتو از غضب لبا لب پر سر جا ایستاد زنگ شتر گر جمل بود محشری می‌شد جنگ یک جور دیگری می‌شد گر جمل بود خطبه‌ای می‌خواند شتر حادثه به گِل می‌ماند اُسکتوا گفت و از زمان رد شد زین اَب بودنش زبانزد شد بعد از این کار رزم با زینب روی منبر علیست یا زینب یا علی یا علی، فقط علی است متن این شعر خط به خط علی است هو علی، حق علی، نگار علی حک شده روی ذوالفقار، علی از علی بند بند می‌گویم نام او را بلند می‌گویم علی اول علی آخر علی باطن علی ظاهر علی طاهر علی فخر منابر دست قادر نقطه‌ی پرگار عالم، جان خاتم اشرف اولاد آدم، اسم اعظم مرتضی حیدر علی صفدر غضنفر شیر خیبر  نفس پیغمبر رسول الله شهر علم و او در علّم الاسما، امیر انّما، ممسوس فی ذات خدا