بسم حق بسم محمد بسم سلطان نجف

متن مداحی

بسم حق بسم محمد بسم سلطان نجف سینه ام آتش گرفته از داغ هجران نجف تشنه ام من تشنه‌ی خورشید تابان نجف گر زبان زد هست گرمای بیابان نجف می‌دمد خورشید از چاک گریبان نجف مرتضی انداخت با یاری زهرا سفره ای بین صحرا بین دریا در ثریا سفره ای پهن شد در عرش نزد حق تعالی سفره ای سفره ی مولاست گر پهن است هر جا سفره ای عرش هم باشیم اگر هستیم مهمان نجف بی ولای مرتضی نیت نکردم هیچ وقت جز برای مرتضی خدمت نکردم هیچ وقت در نجف احساس غربت نکردم هیچ وقت آرزوی دیدن نکردم هیچ وقت من خوشم با دیدن ریگ بیابان نجف می‌شود ذکر قنوتش یا علی و فاطمه منتهای حاجتش تنها علی و فاطمه کار دارد در دوعالم با علی و فاطمه نیست مدیون کسی الا علی و فاطمه هر کسی رفت زیر دین ایوان نجف در قنوتم در میان ربنا اغفر لنا دیده ام افتاد بر انگشترم بین دعا زیر لب با چشم تر خواندم همین یک بیت را به قنوت ما نمی آید عقیق هیچ جا میخرم انگشتر از ملک سلیمان نجف در دوعالم عبد دربار بتول و حیدریم سالیانی هست سر بار بتول و حیدریم شاکر الطاف بسیار بتول حیدریم ما سر و جانی بدهکار بتول و حیدریم سر با قربان مدینه جان به قربان نجف هستی الله در هست حسین است و علی خلقت عالم همه پست حسین است و علی هر دل آزاده ای مست حسین است و علی رزق آب و نان ما دست حسین است و علی سال ها خوردیم آب کربلا نان نجف از نفس هایم دوباره آه دارد می‌رسد وقت دیدار گدا و شاه دارد می‌رسد بوی عطر سیب ثارالله دارد می‌رسد نیمه ی ماه رجب از راه دارد می‌رسد کربلای ما چه شد دستم به دامان نجف غزلی بخوان بشود عیان که امیر روز جزا علیست که حساب ما که عقاب ما که عذاب ما همه با علیست نشد از غم ضعفا جدا وکسی که در پی هر گدا برود شبانه و بی صدا ببرد لباس و غذا علیست همه رمز و راز جهان بدان شده در عبای علی نهان شد اگر کسی یل و پهلوان به یقین که از دم یا علیست همه دم بگو بک یا علی که نفس علی که هوا علی که دوا علی که شفا علی که دعای دفع بلا علیست بود اولین بود آخرین شه مسلمین شه مومنین برو در صفات خدا ببین نه علی خدا که خدا علیست نجف است و ساغر تا لبه نجف است و مستی هر شبه نجف است گیجی عقربه تب و لرز قبله نما علیست برود فراتر از انچه که نرسیده بال ملائکه قدری که در دل معرکه چه صلابتی و چه شوکتی چه شجاعتی و هیبتی به صفا و مروه چه حاجتی به صفا قسم که صفا علیست وبه لطف پاکی مادرم نشدم حرا می و از سرم نرود که بنده ی حیدم سند شرافت ما علیست