بمیرد زینبت مادر چرا از درد می‌نالی

متن مداحی

بمیرد زینبت مادر، چرا از درد می نالی؟ گذشته چند ماه اما کماکان ناخوش احوالی چنان گیسوی من احوال بازویت پریشان است نزن موی مرا شانه، ندارد هیچ اشکالی چه معنا دارد این که در جوانی قدکمان باشی؟ چه معنا دارد اصلا این علامات کهنسالی؟ شنیدم که شبانه رفته‌ای تا خانه‌ی انصار شنیدم که دلت خون شد از ایمان‌های پوشالی طلوعت را مگیر اینقدر از شام سرای ما تمام روز می‌بندی چرا بر صورتت شالی؟ دو ماه و نیم، دلتنگِ لب خندان تو بودم شنیدم پیش اَسما خنده کردی، جای من خالی همان میخی که بر در کوفت بابا، کار دستت داد امان از تیزی میخ و امان از این بداقبالی پرت سرخ و رخت زرد و تبت پایین نمی‌آید نمانده از جراحاتت برای دخترت حالی حسین آبی طلب کرد و پریشان گشت احوالت مزن بر سینه‌ات با اینچنین وضع پر و بالی تو خود در قتلگه رفتی به پشت در ولی مادر در این اوقات پایانی فقط در فکر گودالی الهی هیچ وقتی بر سر پیراهنی را که به زحمت بافتی، اصلا نبینم هیچ جنجالی الهی سم مرکب‌ها به دور از دلبرم باشند نبینم که شود جسمش ته گودال پامالی حسین