به بندگی نرسد بنده‌ای به پای علی

متن مداحی

به بندگی نرسد، بنده‌ای به پای علی قلم چه عاجز و لال است، بر ثنای علی محب آل علی‌ام خوشم، که اثباته حلال‌زادگی‌ام بود به پای علی علی امام من است‌و، تمام عمرم را شوم غلام کسی که، شود گدای علی لبم که خورده به انگورِ زرد کنج ضریح شدم ز باده پرستانِ مبتلای علی قسم به شَان یدالله فوق اَیدیهم قبول حق نشود سجده بی‌وِلای علی پیمبران که نه از جبرئیل خواهش کن بپرسد از خود ایزد از ابتدای علی نبی پس از شب معراج با تبسم گفت نشسته بین ؟ های رب صدای علی نشانه‌ایست فقط، سنگ کعبه فکر کنم بهانه بوده بنایش فقط برای علی ازینکه قبله شده زادگاه شاه نجف زمان سجده بُود در سرم هوای علی زمانه بر سرِ جنگه ولایت مولاست گرفته فاطمه در دست خود لوای علی علی و فاطمه یک روح در دوتا بَدنند نوشته‌ام صد و ده فاطمه، بجای علی قسم به ضامن آهو، که سر زد از آهو فقط رضای خدا هست، در رضای علی