متن مداحی
به نام نامی زینب که آیت العظمیست قسم به نام عقیله که اعلم الاسماست بلند مرتبه بانوی فاطمی علی تمامی وجنتاش تمامی مولاست (زینب مدد)۳ غلامزادهی ایلش قبیلهی محنون کنیز خادمههایش عشیره لیلاست زنی که دست خد ارا در آستین دارد زنی که یک تنه مرد آفرین کرببلاست برای آل عبا بوده واجب التعظیم حسین فاطمه احمد علی زهراست عقیلهای که عقول از مقام او حیران فهیمهای که فقاهت ز فهم او رسوا ندیده سایهی او را نگاه همسایه اگر چه مدت سی سال پیش این دریاست نسیم هم نرود سمت چادرش حتی که این حریم حریم فرشته های خداست هزار مرتبه شوید دهان به مشک جبریل هنوز بردن نامش برای او رویاست (زینب مدد)۳ رکاب ناقه که سرقفلی علمدار است ستون خیمه که قلب خیام عاشوراست پناهگاه توشهای خستهی سجاد امام هاشمیان و شفیعهی فرداست اگر حسین در اعماق سینه ها جاری است اگر حسینیهای در تمامی دلهاست ولی حسین خودش زینبیهای دارد که در تمامی افلاک بیرقش برپاست رسید ظهر دهمفصل اوج غم اما میان خیمهی خود مانده وز دلش غوغاست اگرچه پای به پای برادرش رفته اگرچه بانوی غمگین خیمهی شهداست چقدر پیکر خونین به دست آمده چقدر چادرش ز خون لالهها زیباست دو شیر زاده ی او در کشاکش رزم اند و در حوالی آوردگاه طوفانهاست گرفتهاند تمامی پهنه را با تیغ شنید و گفت رجزهایشان عجب گیراست صدا صدای نفسهای مانده در سینه است صدای چرخش شمشیرها و مرکبهاست میان آن همه فریاد و ناسزا فهمید برای بردن سرها به نیزهها دعواست شناخت پیکر زخمی و سروهایش را اگرچه سر ز تن چاک خورده جداست حرم اسیر حرامی و مادری میدید که زلف تازه جوانهای او به نیزه رهاست
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.