بیچاره مدینه ام اما

متن مداحی

بیچارۀ مدینه‌ام اما هوایى کربوبلا هستم حسینى بودنم رو مدیونِ لطف امام مجتبى هستم حالا که نوکرت شدم آقا به پاى تو همیشه می‌مونم مثل گذشته‌ها به عشق تو دوباره عاشقانه می‌خونم غّمت عشقه، دّمت عشقه میخونم آقا، محرمت عشقه فرمانرواى دلمى و من مثلِ اویس قرنى هستم از افتخاراتمه این نکته که قاسم بن الحسنى هستم کنار سفرۀ کریم امشب پیچیده بوى غربت قاسم با ذکر یا حسن مدد بازم شدم دخیل حضرت قاسم جاى صورت، قمر داره مثل باباشه، خیلى جیگر داره با اینکه نوجوونه میتونه بهم بریزه قلب لشکر رو با یک نگاه انگارى تو دستش گرفته ذوالفقار حیدر رو یه جورى می‌جنگه همه میگن دوباره جِلوه کرد سیفُ الله وقتى می‌بینه قد و بالاشو عمو اباالفضل میگه ایول الله براى رزم شد آماده میون لشکر دلهره افتاده امون از اون لحظه‌اى که قاسم از روى مرکب رو زمین افتاد تا که زدن نیزه‌اى به پهلوش لرزه به قلب شاه دین افتاد عمو حسینش می‌بینه از دور دامن دشمنا پر از سنگه می‌بینه بین لشکر دشمن براى غارت سرش جنگه نبینه مادرش اى واى زیر مرکب رفته پیکرش اى واى ***