
متن مداحی
بیچاره میشن آدما وقتی که سفرهت جمع بشه ما دَم میگیریم اسمتو تا چای روضهت دَم بشه اشکای چشمم تر میکنه هر شب جانمازمو کاش بیارن بعد مُردنم پایینپا جنازهمو آه چقدر توی مشایه میشه دیدش ارادهمو اربعین نزدیکه از قلم ننداز خونوادهمو تسبیحِ دستم از خاک پاته بابای پیر من مست از خاطراته این اشک چشمام آب وضومه دلتنگ کربلام، حرَمت روبهرومه حسین، حسین... **** این گریهها وا میکنه قفل درهای بستهمو دنیا رو ول کردم حسین، وقتی گرفتی دستمو این عزاداری، گریه و زاری سرنوشتمه هر جا پرچم باشه، هر جا اسمت باشه بهشتمه صاحب این بیرق حضرت زهراست، این حقیقته ما یه ارباب داریم هر کی جز این باشه رعیته این درده والله خیلی عجیبه آقا میون خود ما هم غریبه این شال مشکی از اعتقاده اسم حسینه که رجز اتّحاده حسین، حسین...
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.