تا عزای شه لب تشنه

متن مداحی

تا عزای شَهِ لب‌تشنه عزای حسن است پس حسینیه‌ی ما صحن و سرای حسن است نهضت کرب و بلا تحت لِوای حسن است گریه‌ی این دهه روزیش به پای حسن است هرچه داریم به قربان پسرهای حسن کربلا آمده‌اند این دو به امضای حسن عبدالله عبدالله عبدالله یا عبدالله اِبن الکریم عبدالله نوبت نوکری ساحت عبدالله است رحمت الله همان رحمتِ عبدالله است صحبتی هست اگر صحبتِ عبدالله است ذکر لب‌ها مددی حضرت عبدالله است یازده ‌ساله ولی حافظ قرآن است این به سکوتش مَنِگر غرِش طوفان است این کربلایی مدنی بوده از اول نَسسبش این حسن‌زاده حسین است فقط روی لبش در حرم عَبدِ حسین است همیشه لقبش نوجوانیِ علی زنده شده از ادبش این چه شأنیست که هنگام بیانش شده است جان ناموسِ خدا حافظ جانش شده است یا عبدالله اِبنُ الحسن