تشنه ای که پی آبه

متن مداحی

تشنه ای که پی آبه، سبوی تو براش نابه از پادشاهی بالاتر، غلامی تو اربابه فدای بیرق و عَلمت، فدای جرعه های غمت که جام من رو پر کرده بوی غذای خوان کرم، دوباره بوی سیب حرم مشام من رو پر کرده تو روضه ی تو شاه غریب، خون بُریر و جُون و حبیب، می‌جوشه تو رگ و ریشه م سنگ سیاهُ دُر می‌کنی، این تویی حر رو حر می‌کنی، اگه بخوای درست می‌شم روی لبش «روحی فداک»ه سینه‌زنی که سینه چاکه آقام آقام، حسین زهرا می‌دونی این دو چشم تر بی تو نمی باره هیچ وقت کریم گدا رو پشت در نگه نمی‌داره هیچ وقت به دعوت خودت اومدیم، تو هیئت خودت اومدیم، آخه مارو فرا خوندی ورق ورق، غزل به غزل، برای ما تو روز ازل، روضه ی کربلا خوندی کاریه که فراق می‌کنه،‌ دلمُ نقره داغ می‌کنه، کرب و بلا ازت دورم فدائی ام برا امیرم، باید برا حسین بمیرم، من مأمورم و معذورم به زیر پات یه مشتِ خاکه سینه‌زنی که سینه چاکه آقام آقام، حسین زهرا اینُ بدون که دشمن ها، ریشه رو می‌زنن تنها این روضه ها صاحب داره، امون ز شبهه افکن ها با حال کربلایی میگم، من اینُ به اونایی میگم، که افتادن تو بیراهه بی‌وفایی رو یاد نگیرید، از روضه ها ایراد نگیرید، چوب می‌خورید به واللّهه بی او شور دل‌انگیزی نیست، غذای نذری که چیزی نیست، جون ما نذر آقامون ذکرش عجب عقیقی شده، باید به هر طریقی شده، وا بشه به حرم پامون برای کربلات هلاکه سینه زنی که سینه‌چاکه آقام آقام، حسین زهرا