جامی بود مرا که به صهبا نمی‌دهم

متن مداحی

ای جان جهان جهان جان ادرکنی قیوم زمین و آسمان ادرکنی احیاگر صد دم مسیحا الغوث یا حضرت صاحب الزمان ادرکنی **** جامی‌ بود مرا که به صهبا نمی‌دهم آهی بود مرا که به سودا نمی‌دهم دردی بود مرا به مداوا نمی‌دهم اشکی بود مرا که به دنیا نمی‌دهم این است گوهری که به دریا نمی‌دهم شکر خدا که همدم اندوه و مهنتم حلقه به گوش خانۀ شاه ولایتم مولای درد داده به این درد عادتم عمری بوَد که گوشه نشین محبتم این گوشه را به وسعت دنیا نمی‌دهم زان دم که پرسش ازلی نقش بسته است روی لبم جواب بلی نقش بسته است بر طینتم ولای ولی نقش بسته است در سینه‌ام جمال علی نقش بسته است این سینه را به سینۀ سَینا نمی‌دهم مردم مرام نامۀ دنیاست دین من متن شناسنامۀ فرداست دین من زیباست زندگیم و زیباست دین من سرمایۀ محبت زهراست دین من من دین خویش را به دو دنیا نمی‌دهم دارم امید آنکه شوم بندۀ خدا با عشق خانوادۀ زهرا و مرتضی پرواز می‌کنم به فراسوی ماسوا گر مهر و ماه را به دو دستم نهد قضا یک ذره از محبت زهرا نمی‌دهم اینجا که آمدیم همینجا بهشت ماست دنیای با ولایت مولا بهشت ماست اما نه عیش و عشرت دنیا بهشت ماست امروز بزم ماتم زهرا بهشت ماست این نقد را به نسیۀ فردا نمی‌دهم **** کسی که شد جهان روشن به نور صبح لبخندش چه شد که دیدن تابوت تنها کرد خرسندش بخوان از پشت در گودال هم از حال خواهد رفت چه داغی که نباشد داغ عاشورا همانندش مقدر کرد در کوچه زمین افتادن خود را شکوه اشک را با خاک وقتی داد پیوندش به رتبت تربت چادر نمازش سرمۀ حورا چه خاکی که شده شهر نجف هم آرزومندش **** اف بر تو دنیای پلید در پیش چشمان علی سیلی به زهرا میزنی **** اصابت کرد سیلی مغیره بر دهانی که بیان فضل حیدر بود در دنیا خوشایندش کبودی قاب شد در زیر چشمان همانی که حجاب الله بوده شرحی از اوصاف روبندش غلافی غصب کرد آغوش مادر را ز کودک‌ها اگرچه مجتبی کرد التماسش داد سوگندش تمام زخم‌های کوچه را با جان خریدار است خراشی برنمی‌دارند علی و چهار فرزندش **** گلوی اصغرم آزار دیده سه شعبه تیر چون مسمار دیده بده زینب که زخمش را ببندد که زینب زخم‌ها بسیار دیده