
متن مداحی
جونِ عالمی فدا غماش فداییشن همه نوکراش وقتی که اسمشو میشنوم دوست دارم گریه کنم براش حسین، حسین، حسین اسمش گریه داره اسمش رو میبَرم قلبم بیقراره گریهم میگیره تا میگن سر نداره موهاشو کشیدن آقای من رو لبتشنه سر بریدن گرگا تنش رو به خاک و خون کشیدن حسین، وای، وای، وای... **** مقتل کشته ما رو میگن آتیش زدن چوبِ نیزهها رو آتیشه حسینم کاش بمیرم آخر من پیش حسینم اونکه حرف غارتو پیش کشید نیزه رو صورتِ خاکیش کشید قبل از این که سمت خیمه بره خاک گودالو به آتیش کشید (وای اباعبدالله، وای اباعبدالله لبِ تشنه کشتنت آی اباعبدالله)... بردن پیرهنت رو قتلگاه تاریکه گم کردم تنت رو دستامو بریدم نیزهها رو از تنت بیرون میکشیدم همه جا گَرد و غبار افتاده کارِ تو به نیزهدار افتاده همه رفتن از تو گودال ولی بدن تو اون کنار افتاده (وای اباعبدالله، وای اباعبدالله لبِ تشنه کشتنت آی اباعبدالله)... دنبالت بگردم من چقدر باید تو گودالت بگردم؟ زخم تو عمیق بود آخرین نشونِ تو اون سنگ عقیق بود کشته من رو بیقراری دیگه واسه من بکن یه کاری دیگه یه نفر بگه سنان برگرده طاقت نیزه نداری دیگه (وای اباعبدالله، وای اباعبدالله لبِ تشنه کشتنت آی اباعبدالله)...
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.