حسین آرام جانم

متن مداحی

حسین آرامِ جان حسین روح و روانم دلشوره دارم امسال، چی می‌شه آخر روضه واجب‌تر از نونِ شب، برایِ نوکر روضه یعنی می‌شه که امسال بپیچه بویِ اسپند تو کوچه‌های این سمت بساطِ چایی و قند چی فکر می‌کردم چی شد، حرم ندیدن سخته تو این محرم آقا طعنه شنیدن سخته چی فکر می‌کردم چی شد، چشمام واست می‌بارن مردمِ این شهر حتماً سنگِ تموم می‌زارن سنگ تو را به سینه زدن عزت من است نوکر همیشه تکیه به ارباب می‌کند، حسین زینتِ دوشِ نبی رویِ زمین جایِ تو نیست خار و خاشاکِ زمین منزل و ماوایِ تو نیست چی فکر می‌کردی چی شد، تورو تو گودال بردن با زورِ تیغ و نیزه پیکرت‌رو آزردن چی فکر می‌کردی چی شد، لباس تو غارت شد جلو چشایِ زینب به تو جسارت شد حسین ای دور از وطن، بینِ بوریا موندی بی‌کفن حسین تویِ قتله‌گاه کشتن‌تورو بی جرم و گناه حسین ای جانم حسین ای جانم حسین حسین ای جانم حسین ای جانم حسین هر شبِ جمعه صدایِ مادر آید از حرم من تمامِ عمر دنبالِ صدایِ مادرم می‌زند ناله بُنَیَ کو لباسِ کهنه‌ات کو سرت؟ کو حنجرت؟ کو یاورت؟ کو دخترت؟ بشکند دستِ کسی که دست بَر مویت زده گیسویت خاکی شد و من خاک می‌ریزم به سَر حسین جان هر چه می‌گردم چرا ترکیبِ جسمت جور نیست؟ سال‌ها دنبالِ آن انگشتِ بی‌انگشترم مثلِ من پیشانی‌ات با تیزیِ سنگی شکست درد می‌گیرد کنارِ تو دوباره پیکرم (زنِ جوانِ مرا می‌زدند نامردان مدینه فاطمه‌ام را در احتضار انداخت و یک غلاف که دستِ چهل‌ نفر چرخید و دستِ فاطمه را عاقبت زِ کار انداخت خودم به سینه‌ی او میخ را درآوردم) پیشِ چشمانم تو را با حوصله سر می‌برند پیکرِ تو زیر و رو شد پیشِ چشمانِ تَرَم حسین حسین حسین حسین آقا جان لطفی که تو کرده‌ای به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین