نشسته شِمر روی سینه‌ی من

متن مداحی

حسینِ مظلوم... نشسته شِمر روی سینه‌ی من کِشیده تیغ بغض و کینه‌ی من یکی آمد سرَم را با خودَش بُرد یکی انگشترم را با خودَش بُرد به هر گوشه که اسبی رفت یا تاخت کمی از پیکرم را با خودَش بُرد اگرچه رفته جان از پیکر من چه می‌خواهد سَنان از پیکر من؟ یکی او را بگیرد شرط بسته نمانَد استخوان در پیکر من گلوبندِ رقیّه رفته غارت و سَربند عمویَت رفته غارت نبودی کاش دشمن بی‌حیا شد کمربند عمویَت رفته غارت