حیف از تو که گل باشی و من خار تو باشم

متن مداحی

حیف از تو که گل باشی و من خار تو باشم بگذار که از دور گرفتار تو باشم من مایه ندارم که خریدار تو گردم باشد که گدای سر بازار تو باشم گر راه ندارم به حریمت نظری کن تا معتکف سایه ی دیوار تو باشم با آنکه تورا عاشقم از خود نپسندم تو یار به من باشی و من عار تو باشم دستی که به جز دامن لطف تو نگیرد چشمی که فقط طالب دیدار تو باشم زخمم به جگر زن که دوایی نپذیرد دردی به دلم بخش که بیمار تو باشم از هم چو تویی پاک تر از گل همه حیف است تا همچو منی عبد خطا کار تو باشم سوزم به درون ریز که پیوسته بسوزم خوابم ببر از دیده که بیدار تو باشم آن رتبه ندارم که نهی پای به چشمم بگذار که خاک ره زوار تو باشم من میثمم و چوبه ی دارم به سر دوش بگذار که دلباخته ی دار تو باشم