در زلفِ چون کمندش ای دل مپیچ کانجا

متن مداحی

در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا سرها بریده بینی بی جرم و جنایت رِندان تشنه لب را آبی نمیدهد کَس گوئی ولی شناسان رفتند از این ولایت چشمت به غمزه مارا خون خورد و می‌پسندیم جانا روا نباشد خون‌ریز را هدایت در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود از گوشه‌ای برون آی، ای کوکب هدایت(۲) چون به عزا خانه اش، پا نَهی آهسته نِه بال ملائک بُوَد، فرش عزای حسین(۲) خنده‌کنان میرود، روز جزا در بهشت هرکه به دنیا کند، گریه برای حسین(۲) ملک سلیمان بُوَد، در نظرش بی بها هرکه گدایی کند، پیش گدای حسین(۲) منظر دلهای ماست، کرب‌وبلای حسین(۲) مرغ دل ما زند، پر به هوای حسین