دعای افتتاح

متن مداحی

هر که هستم، هر که بودم با کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ام روم به آسمونه، چشما روضه‌خونه کاشکی آقام برگرده، روز من سیاهه زینبش تو راهه، کوفه پر از نامرده آقا نیا اسیر کوفیا میشی آواره‌ی بیابونا میشی دروغ میگه هرکسی، میگه طرفدارته بین همه کوفیا، حرف علمدارته قطره‌های بارون، ریگای بیابون حال منو می‌فهمن تو دلم آتیشه، باورم نمیشه اینا چقدر بی‌رحمن، نیا که بچه‌هاتو می‌کشن دارن تو کوفه هم‌قسم میشن برا سر تو نقشه می‌کشن جایزه معلوم شده، برا همه لشکرت برا تموم سرا، حتی سر اصغرت این‌جا با جسارت، با نیت غارت پیر و جوون آماده‌ن شهر بی‌حیایی، وای چه وعده‌هایی به دختراشون دادن نیا که کینه تو دلاشونه غضب تو چشم بی‌حیاشونه گوشواره جزو وعده‌هاشونه بگو به اهل حرم، میان به دنبالشون بابا من که جدم علی به وقت نماز داد انگشتری به اهل نیاز مادرم فاطمه سه لیل و نهار کرد افطار خویش را ایثار من خود آن گوشوار می‌دادم در به آن نابه‌کار می‌دادم عمه‌جان پس بگو تازیانه کم بزند دخترم، دخترانه‌ام بزند در راه تو خار و خسم من بی‌کس بن بی‌کسم طاها تو و زهرا تو و حیدر تو و مظلوم تو