
متن مداحی
دنیای بیحسین، معنایی نداره دنیامون سَره که، دست نیزهداره ماهِ بلندِ من، نیفتی ای سرِ نیزهپسندِ من آبرومندِ من، نیفتی ای سرِ نیزهپسندِ من عرب جاهلیان کسی رو اینجور نکشت تشنه رو با نیزه از فاصلهی دور نکشت تو ماه حرام کشتنت با سرنیزه پیش چشام کشتنت تو ماه حرام کشتنت عریان کردند بیاحترام کشتنت خون تو رو مباه کردند حسینِ من، حسین من، حسین من روز منو سیاه کردند حسین من، حسین من، حسین من زینبو بیپناه کردند حسین من، حسین من، حسین من تو مقتل نفس میزدی پنجه زیر پای شبث میزدی تو مقتل نفس میزدی خون زخم گلوتو پس میزدی تنهای تنها بود، تنهای تنها رفت آروم جون من، زیر دستوپا رفت هرکی از راه اومد، سرنیزه خرجش کرد پیش همه زینب، از خولی خواهش کرد جگرش میسوخت وسط معرکه موی دخترش میسوخت خیمهی اهل حرم پشت سرش میسوخت جگرش میسوخت آخر دنیاست سرِ بردنِ لباس کهنهش هم دعواست این صدای گریههای مادرش زهراست
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.