راح من ادینه

متن مداحی

راح الأبو چان خیمة علینه پدری که خیمه‌ای بر ما بود رفت یا ناس ابو حسین راح من ادینه ای مردم، ابوالحسین از دین ما رفت دفنوا عشگنه الاولی .. وما عدنه بالدنیه علی عشق اولی را دفن کردند و در دنیا علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت یتامه یتامه صفینه یتامه یتیمان، یتیمان، صفین یتیمان مشه الچان بوجوده نعیش بکرامه آنکه با وجودش با عزت زندگی می‌کردیم رفت وسافه وعلی راح یدنیه بخضابه و ساقیِ علی با خضابش رفت گبل چنه نعتاز نروح اعله بابه گلویش را می‌فشاریم و نزد پدرش می‌رویم صدگ هسه صرنه یتامه بغیابه صدای یتیمان در غیاب او بلند است ابونه ابونه پدرش... پدرش علی چان ابونه علی پدرش بود محله الفجر چان نسمع اذانه هسه نجی نشوف خالی مکانه محله الفجر که اذانش را می‌شنیدیم، اکنون خالی است مثل الشمس غاب الولی .. وما عدنه بالدنیه علی مثل خورشید، ولی غروب کرد و در دنیا علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت اویلاه اویلاه الف اه واویلاه وای وای، هزاران وای و افسوس فگدنه عمرنه عسه ولا فگدناه عمرمان را تباه کردیم و او را تباه نکردیم الزمن چان یتعبه ویجی بهمه یمنه زمانی که او را خسته می‌کرد، با یمنش به ما می‌رسید یتامه وننام اعله صدره ویشمنه یتیمان بر سینه‌اش می‌خوابیدند و امنیت می‌یافتند نحس ینسه حزنه اذا بیده ضمنه اگر در آغوشش بودیم، غم فراموش می‌شد علی راح علی راح علی رفت... علی رفت وسافه علی راح و ساقیِ علی هم رفت کلما یجی اللیل والوادم تنام هرگاه شب می‌آید و مردم می‌خوابند املثم نشوفه یطعم بالایتام آرزو می‌کنیم او را ببینیم که یتیمان را غذا می‌دهد لیل الحزن ما ینجلی .. وما عدنه بالدنیه علی شب غم ما پایان نمی‌یابد و در دنیا علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت مصیبه مصیبه دهتنه مصیبه مصیبت، مصیبت، مصیبت بر ما تغیب ولینه وکسرنه بمغیبه محبوبمان غایب شد و دل ما را شکست مثل ولده چنه ویخلینه بالعین مثل فرزندش که در چشم ما ماند یراعینه مثل الحسن وابنه الحسین ما را مانند حسن و پسرش حسین نگه می‌دارد علی لله یطعمنه مثله یصح وین علی برای خدا غذای ماست، کسی مثل او شفا می‌دهد یحیدر یحیدر ای حیدر، ای حیدر وداعاً یحیدر خداحافظ ای حیدر یاحیدر شلون بغیابک نهید ای حیدر، چگونه در غیبتت آرام گیریم؟ المن نعاید لمن یجی العید نعمت عید برای کیست که عید می‌آید؟ بهالعید مدمعنه یهلی .. وما عدنه بالدنیه علی در عید، اشک‌های ما جاری است و در دنیا علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت بالگبور بالگبور نعید بالگبور در قبر، در قبر، عید ما در قبر است تره الفاگد عزاز على الدمعه مجبور ای فرزند عزادار، اشک تو مجبور است یوادی النجف لیش خذت عافیتنه ای وادی نجف، چرا آرامش ما را گرفتی؟ بترابک دفنه الوفه والمحنه در خاکت وفا و رنج را دفن کردیم طفت شمعة البیت مشت عاطفتنه شمع خانه خاموش شد و مهربانی رفت الفرح مات الفرح مات شادی مرد... شادی مرد بغیابه الفرح مات با غیاب او شادی مرد تراب النجف اخ شمسوی بینه خاک نجف برادر خورشید است تاخذ بالاعزاز ونصفگ بدینه عزت را می‌گیری و نیمی از دین ما هستی من هالزمن خل ننولی .. وما عدنه بالدنیه علی از این زمان به بعد، دنیا را رها کنیم که علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت مناحه مناحه العمر بس مناحه ناله، ناله، عمر فقط ناله است متاعب مصاعب ولا شفنه راحه رنج‌ها و سختی‌ها و هیچ آرامشی نمی‌بینیم علی راح یدنیه وبگت ذکریاته علی رفت و خاطراتش گریه می‌کنند ینوح الزچیه گضه کل حیاته زچیه (زینب) تمام عمرش نوحه می‌خواند رحل خله یرتاح ارتیاحه بمماته رفت تا در مرگش آرام گیرد یدنیه یدنیه او رفت... او رفت بچینه یدنیه گریه می‌کنیم که او رفت گضینه ویاه احلى اللیالی با او بهترین شب‌ها را گذراندیم الغالی علی وراح ماعدنه غالی عزیز ما علی رفت و دیگر عزیزی نداریم نحچیلمن من نبتلی .. وما عدنه بالدنیه علی از کسی که ما را آزمود شکایت می‌کنیم و در دنیا علی را نداریم راح من ادینه .. راح من ادینه از دین ما رفت... از دین ما رفت