متن مداحی
سلام به تشنهلب میدم بَده برم تو صحنش آب بنوشم خدا میدونه میرسه صدای هَل مِن ناصرش به گوشم بَده بگم عاشق شدم عاشق مثل معشوق نشه چه فایده! وقت اذون که شد بگم حالا برا نمازم وقت زیاده بَده تا صبح گریه کنم فرداش بگم نماز صبحم قضا شد اصلا شده فکر میکنم چرا آقام سر از تنش جدا شد ارباب چطور به نوکرت بنازی؟ اعمالِ من دینو گرفت به بازی حقّه اگه ازم نباشی راضی کو حُرمت شهادت و شلمچه؟ دیدم یتیم گفتم برم به من چه! خاک میخوره قرآن به روی طاقچه ای که تو قلب عرشِ اعلی تو زمین و آسمونا، ورد لبها ذکر خیرِ تو کی گفته اسمم نوکره! نوکر باید باشه مثل حُرّ و زهیرِ تو آقام، آقام، آقام حسین جان... سلام به بیکفن میدم همون که تو غریبی جون سپرده دنیا چه قدر بیارزشه حتی از این دنیا کفن نبُرده میگم جوونی کردم و آقا نبین معصیتم چی بوده ولی دلم بهم میگه مگه علیاکبر جوون نبوده!؟ گفتم احلی مِنَ العسل ولی چرا اونو معنا نکردم؟ قاسم میخواست بگه گشتم شیرینتر از حسین پیدا نکردم شاید نشه تو کربلا بمیرم یک گوشه از صحن و سرا بمیرم یا که دَم ایوون طلا بمیرم اما فقط تو روضهها بمیرم رو دستای گرم شما بمیرم دیگه مهم نیست که کجا بمیرم ای زینتِ دوشِ نبی، آرامِ جانِ زینبی دار و ندارِ حضرت زهرا راه میانبر تا خدا، ای حاجیِ کربوبلا زیبا حریمت قبلهی دلها سلام به اربابِ غریب همون که حق بندگی ادا کرد تو لحظه لحظههای سخت فقط توکّل به خودِ خدا کرد پیراهنش غارت بشه نداره توی قلبش ذرّهای غم غم دلش اینه فقط یک نخ معجرِ زینب نشه کم سلام من به کربلاش به کربلایی که خود بهشته ایشالله تو تقدیرِ من محل مرگم کربلا نوشته کربوبلا انگار باید یه جوری آروم بشم کنار بیام با دوری تنگه دلم برای یک عمر صبوری کربوبلا الهی روسفید شم صاحب دارم! برای چی ناامید شم حقِّ حسین، منم یه روز شهید شم از شور و حالی که تو دلهاست چشمهایی که مثل دریاست از تموم گریهها پیداست هر جا برای اربابِ مظلوم روضه میخونن به وَالله بیشک و تردید حرم اونجاست
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باش.