شبا وقتی مدینه غرق نوره، بقیع تاریکه و دل بی‌قراری

متن مداحی

شبا وقتی مدینه غرق نوره، بقیع تاریکه و دل بی‌قراری روزا میشه به عینه غربت و دید، وقتی اذن زیارتم نداری کسی نیست بگیر خاکِ بالِ کفترا رو بگیره گرد و غبار تن زائرا رو این روزا حس می‌کنن همه تو اوج غربت حرم منور آقام امام رضا رو وای؛ دلا غرق غمه این، شمیم ماتمه می، سوزه دلای ما که، بقیع بی‌حرمه وای خدا خدا خدا 4 *** اگه گفت امام کاظم یه چراغی تو شهادتگاه باباجون بذارید شاید آقا می‌دونسته که یه روزی شما تو بقیع عجب غربتی دارید نه چراغی و نه شمعی و رواق و زائر نه میشه گریه کنی با روضۀ یه ذاکر هرکسی هم که میره می‌بوسه خاک و با اشک دشمنای مرتضی می‌خونن اون و کافر وای با غصه‌ها عجین این دل زار و غَمین السلام یا فاطمه السلام ام‌البنین وای خدا خدا خدا 4 *** شده رویای این روزا و شب‌هام، بقیع میشه مثه صحن علمدار نقشۀ صحن بقیع تو دست آقاس، ما همه کارگریم و می‌کنیم کار میاد از راه یه روزی سرور کل عالم شیعه پیروز میشه با ذکر علی اعظم روضه می‌خونه توی بقیع ایشاالله آقا می‌گیریم ذکر حسین حسین همه محرم وای تو خواب و رویاهام وای دیدم که ای آقام! با شما من از بقیع رهسپار کربلام وای خدا خدا خدا 4 شاعر: امیر حسین سالاروند ***