شبهای درد و نافله و بی قراری ام

متن مداحی

شبهای درد و نافله و بی قراری ام چشم خداست شاهد شب زنده داری ام گاهی میان گریه که از هوش می روم اشک علیست آن که می آید به یاری ام چندیست نان نپخته و کاری نکرده ام شرمنده ی کنیزم از این خانه داری ام همسایه ها به مرگ من انگار راضی اند دلگیر از این محله و از این همجواری ام پیری زودرس به سراغ من آمده برگ وبری ندارم اگر چه بهاری ام زخمم به یک اشاره دهن باز می کند شب تا سحر مراقب این زخم کاری ام اهل گریه آتش حریف سوره ی قرآن نمی شود من کوثرم که در دل تاریخ جاری ام من کعبه ام علیست و حق در مدار اوست شکر خدا شهید ولایت مداری ام