(شب ششم) شد بنده پشیمان و خدایش بخشید

متن مداحی

شد بنده پشیمان و خدایش بخشید هرکس که رسید و زد صدایش بخشید انگار نه انگار گنه‌کاری دید زود از سر مغفرت خطایش بخشید مخلوق حیا نکرد هنگام گناه درد است که خالق از حیایش بخشید تا بنده دلش نرم شود گریه کند شیرینی و لذّت دعایش بخشید هرکس که خدا خیر و صلاحش را خواست از دوستی آل عبایش بخشید بخشید به هر بهانه‌ای هرکس را ما را به علی و ربّنایش بخشید هر آنچه خدا از شرف و عزت داشت بر ساحت پاک مرتضایش بخشید از شاه نجف هر که فلاحش را خواست فِلفور برات کربلایش بخشید بی نام حسین هر مناجاتی بود باید که عطایش به لقایش بخشید امشب دل من رفته به پایین پایش ارباب مرا به خاک پایش بخشید آن کهنه عبا که بر سر پنچ تن است زهرا به حسین و مصطفایش بخشید ای وای که از کار گره وا نشده در وسعت این عبا علی جا نشده