شراب عشق نوشید آنکه در جانش علی باشد

متن مداحی

شرابِ عشق نوشید آنکه در جامش علی باشد مسلمان می‌شود هرکس که اسلامش علی باشد خدا می‌خواست پیغمبر که پیغامش علی باشد ظهورش شد علی آغاز و، انجامش علی باشد خدا آورد در شعبان علیِ آخرینش را خدا را شکر می‌بینم امیرالمومنینش را دلی دیگر نمی‌ماند که گیسویی کمند آمد عشق افتاد در پایش که بالایی بلند آمد دهانِ ما که وا مانده، زبانِ ما که بند آمد دلیری دلپسند آمد، امیرِ بی‌گزند آمد حسینش را ندیدیمو، خدا آورد عینش را خدا آورد با نرگس حسین‌ابن‌ حسینش را خدا آورده آری مرتضای مرتضی‌ها را همه ابن‌الکریم و ابن‌الجواد و ابن‌الرضاها را پس از سوءالقضا رو کرده او حسن‌القضاها را که پر کرده‌ست بوی حسنِ‌یوسف‌ها فضاها را علم بر دوش می‌آید، به عالم گام می‌کوبد کنار مرقدِ زینب علم در شام می‌کوبد اگر این‌بار بگذارد هوای سوختن دارم قمارِ عشق یعنی که، خیالِ باختن دارد مرا عهدیست با جانان، که تا جان در بدن دارم هوادارانِ کویَش را چو جانِ خویشتن دارم دعای عهد می‌خوانم ببینم جانِ زهرا را ببینم تیغِ جوهردارِ خون‌خواهانِ زهرا را دوباره می‌دهد رزمش به میدان اعتبارش را و آن وقتی که می‌گیرد به دستش ذوالفقارش را علی حظ می‌کند وقتی ببیند تارومارش را نیابد کافرش سر را، نبیند الفرارش را چه میدانی که این سویش، علم دستِ علمدار است چه رزمی می‌شود وقتی علی‌اکبر جلودار است نباید فرق باشد، در ظهور و غیبتش ما را صدامان می‌کند حتما برای رجعتش ما را هوایی می‌کند روزی هوایِ صحبتش ما را وقتی به کعبه می‌خواند برای بیعتش ما را زمانش می‌رسد نورش، به این مرداب می‌ریزد زمانش می‌رسد زهرا، به پشتش آب می‌ریزد مرا چشمی‌ست خون‌افشان ز دستِ آن کمان‌ابرو جهان عاشق شود روزی از آن چَشم و از آن ابرو چنان طوبی‌ست آن قامت که باشد سایه‌بان ابرو زمین بی‌عشق می‌خشکد ببار ای‌آسمان ابرو هوای ابریِ ما را بیا خورشید باران کن بیا ما را کنارِ خود، شبی شش‌گوشه مهمان کن دلِ مجنون بجز با دیدنِ لیلا نمی‌سازد بجز تو هیچ‌کس با ما رعیت‌ها نمی‌سازد مزار مادرت را غیر تو آقا نمی‌سازد و جز آب و هوای کربلا با ما نمی‌سازد شود آیا با تو یک زیارت، یک شبِ جمعه بخوانی از امامت، از جسارت، یک شبِ جمعه