طبیبا و درد و درمانم حسین است

متن مداحی

طبیبا و درد و درمانم حسین است تمام دین و ایمانم حسین است از آن دائم به قرآن اُنس دارم که جسم و جان قرآنم حسین است بهشتم کربلا، کوثر فراتم صراط و حشر و میزانم حسین است یقین دارم که در تاریکی قبر چراغِ چشم گریانم حسین است گل من اشگ و بلبل روضه خوان است بهار و باغ و بستانم حسین است گنه کارم گنه کارم گنه کار امید و عفو و غفرانم حسین است گر از آغاز و پایانم بپرسید همه آغاز و پایانم حسین است شفای قلب مجروحم بود اشک دوای دردِ هجرانم حسین است که گفته من نمی بینم خدا را جمال حیّ سبحانم حسین است اگر شاهم، گدای کوی اویم و گر مورم سلیمانم حسین است کی ام من «میثم» آلوده دامان همه تطهیر دامانم حسین است ***** شرارم بر فلک اشگم روانه گرفتم در یم خون آشیانه شهیدم واشهیدا ناله‌ی دل حسینم واحسینایم ترانه زنم یک سو تمام خارها را که از باغ گلم گیرم نشانه الا ای سنگ‌ها با من بنالید که از آهم کشد آتش زبانه که غیر از من به رگ‌های بریده نهاده بوسه، زیر تازیانه هُزارانم همه خفتند در خاک هزاران کوه غم دارم به شانه کنار نعش بابا می‌کشد خصم به سیلی ناز طفل نازدانه دریغا پنجه‌ی قاتل گره خورد بر آن مویی که زهرا کرده شانه پیمبر گریه کن بهر حسینت که خون توست از حلقش روانه مران ای ساربان محمل که شویم گُل خود را به اشگ دانه دانه ***** شاعر: غلامرضا سازگار ***** یک نفر در میان گودال و صد نفر می‌زدند زینب را تیغ ها مانده بین گودال و با سپر می زدند زینب را ********