عالم به فدای پنج تن عالمین

متن مداحی

(عالم به فدای پنج‌تن عالمین محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین) ۴ (ناگهان صومعه لرزید از آن دقّ‌ُالباب اهل آبادیِ تثلیث پریدند از خواب) ۲ (رجز مأذنه‌ها لرزه به ناقوس انداخت) ۲ راهبان را، همه در ورطه‌ی کابوس انداخت قصه‌ی فتنه و نیرنگ و دغل پیوسته‌ست نان یک عده به گمراهی مردم بسته‌ست ننوشتند که باران، نَمی از این دریاست (یکی از خیلِ مریدان محمد، عیسی‌ست) ۲ لاجِرَم چاره‌ای انگار بجز جنگ نماند قُل تعالوا، به رخ هیچ کسی رنگ نماند به رَجز نیست در این عرصه یقین شمشیر است برحذر باش که زُنّار، گریبان‌گیر است کارزارش تهی از نیزه و تیر و سپر است بهَراسید که این معرکه خون‌ریزتر است (بانگِ طوفانیِ اَلقارِعه طوفان آورد) ۲ (آنچه در چنته‌ی خود داشت به میدان آورد) ۲ (با خود آورد به هنگامه عزیزانش را) ۲ بر سر دست گرفته‌ست نبی جانش را عرش تا عرش ملائک همه زنجیره شدند به صف‌آرایی آن چند نفر خیره شدند پنج‌تن، پنج‌تن از نور خدا آکنده آفتابان ازل تا به ابد تابنده دفترم غرق نفس‌های مسیحایی شد گوش کن، گوش کن این قصه تماشایی شد با طمأنیه‌ی خود راه می‌آمد آرام دست در دست یدالله می‌آمد آرام دست در دست یدالله چه در سر دارد حرفی انگار از این جنگ فراتر دارد (ایّهاالناس من از پاره‌ی تن می‌گویم دارم از خویشتن خویش سخن می‌گویم) ۲ آنکه هر دم نفسش با نفسم مأنوس است آنکه با ذات خدا عزّوجل ممسوس است (من علی هستم و احمد من و او خویشتنم) ۲ او علی هست و محمد من و او خویشتنم نه فقط جسم علی روح محمد باشد (یک تنه لشکر انبوه محمد باشد) ۲ (دیگر اصلا چه نیازی‌ست به طوفان، به عذاب) ۲ (زَهرِه‌یِ معرکه را، اخم علی می‌کند آب) ۲ (الغرض مهر رسولانه‌ی او طوفان کرد راهبان را به سر سفره‌ی خود مهمان کرد) ۲ علی علی علی، حیدر ...