غم عشقت بیابون پرورم کرد

متن مداحی

غم عشقت بیابون پَرورم کرد هوای بخت بی‌بال و پرم کرد به مُو گفتی، صبوری کن صبوری صبوری طُرفه خاکی بر سرم کرد ﺳﻪ ﺩﺭﺩ ﺁﻣد به جانم ﻫﺮ ﺳﻪ ﻳﮑﺒﺎﺭ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﻭ ﺍﺳﻴﺮﯼ ﻭ ﻏﻢِ ﻳﺎﺭ ﻏﺮﻳﺒﯽ ﻭ ﺍﺳﻴﺮﯼ ﭼﺎﺭﻩ داره ولی آخر کُشد مرا غمِ یار پروانه سوخت، شمع فروریخت، شب گذشت ای وای من که قِصّه‌یِ دل ناشنیده ماند