فصل شکفتن شده است و بار ندارم

متن مداحی

فصل شکفتن شده است و بار ندارم پیش ترازوى تو، عیار ندارم ابری‌ام و چشم اشک‌بار ندارم هیچ شباهت به روزه‌دار ندارم روزه‌ی خود را تباه می‌کنم؛ ای وای یک‌سره من اشتباه می‌کنم؛ ای وای در رمضان هم گناه می‌کنم؛ ای وای شرم ز مهمانی نگار ندارم روزه نبودند چشم و گوش و زبانم روزه نبودند، فکر و قلب و گمانم این‌دل هرجایی، هست قاتل جانم بر دل هرجایی‌ام مهار ندارم در دل من که سزاش هست مجازات میل گناه است بیشتر ز مناجات یاد خدا نیست دلم، اغلب اوقات با تو دگر نیمه‌شب قرار ندارم آینه‌ی قلب من، غبار گرفته دور مرا تنگى حصار گرفته پای مرا بین راه، خار گرفته در ره تو، گام استوار ندارم تا به‌سوی معصیّت شدم متمایل خواب گرفته مرا، زمان نوافل جای دعا، رفته‌ام به مجلس باطل من جلوى نفسم اختیار ندارم فرصتم از دست رفته است؛ ببخشید توبه‌ی من بازهم شکست؛ ببخشید جرم مرا هرچه بود و هست، ببخشید گرچه به درگاهت اعتبار ندارم گرچه بدم؛ داشتم ولای علی را پیش کشیدم دوباره پای علی را جان علی! کن نظر، گدای علی را غیر ولایش من افتخار ندارم مرغ دلم، سمت آسمان «نجف» رفت دل زکفم، لحظه‌ی اذان «نجف» رفت در بغل شاه مهربان «نجف» رفت نزد علی، غم به روزگار ندارم مطمئنّم وقت مرگ، نور خدا هست حضرت زهرا، کنار بستر ما هست چون‌که به ما گفته‌اند، «امام رضا» هست وحشتی از قبر و احتضار ندارم نوکر خود را «حسین» وا نگذارد سینه‌زنش را به حشر، جا نگذارد بر دل ما، داغ «کربلا» نگذارد جز حرمش بر دلم قرار ندارم