قرار بود دلم را پر از قرار کنی

متن مداحی

قرار بود دلم را پر از قرار کنی مرا سپید ترین بختِ روزگار کنی نهال سبزِ من ای زخم خورده ی پاییز بنا نبود مرا باغ بی بهار کنی هنوز طفل بزرگ تو هشت سالش نیست مرا چه زود جوانم، یتیم دار کنی بمان غریب نمانم، نرو زمین نخورم اگر چه قامت خم کارِ ذوالفقار کنی ***