ما که بودیم اهل پرده نشین

متن مداحی

ما که بودیم اهل پرده نشین عالمی چون رکاب و ما چو نگین ما که بودیم انفطار سما ما که بودیم افتخار زمین درکمال وقار و حُریّت با اسارت شدیم خاک نشین ای به افلاک رفته از سر نی ای به خاک اوفتاده از سر زین بار دیگر بتاب ای مهتاب از سر نیزه حال عمه ببین بعد تو ای تمام دلخوشی ام خنده هایم همان و گریه همین گوشوارم فتاد با سیلی گوشها هم سبک شد هم سنگین گله ای دارد این گل بی تاب من که آب وگلم به توست عجین با سر خود به هر کجا رفتی هدف سنگ آن و نیزه ی این بارش سنگ در محل یهود خورد برلعل و گونه ها و جبین امشبی را بیا به منزل ما قدمت روی چشم ای شه دین بزم ما خاکی است خاکی باش روی دامان خاکی ام بنشین