مرا به ابر به باران به آفتاب ببخش

متن مداحی

مرا به ابر، به باران، به آفتاب ببخش مرا به ماهیِ لرزان کنار آب ببخش دلم زبانه‌ی آتش، دلم خرابه‌ی شام مرا به خاطر این خانه‌ی خراب ببخش تمام عمر حواست به حال و روزم بود تمام عمر خودم را زدم به خواب، ببخش ببین! خرابی من از حساب بیرون است مرا بگیر در آغوش و بی‌حساب ببخش اگر شکسته پر و روسیاه آمده‌ام مرا به نور حسینِ ابنِ آفتاب ببخش (حسین گفتم و گفتی حسین عشق من است)(۲) مرا به عشق عزیز ابوتراب ببخش همیشه جانب او گفتم السّلامُ عَلیک مرا به لطف فراوان آن جناب ببخش یا راحم شیخ کبیر یا راحم طفل صغیر (شنیده‌ام که تو با کودکان رفیق‌تری مرا به گریه‌ی شش‌ ماهه‌ی رباب ببخش)(۲) (الا ای تیغ با من قطع کردی گفت‌وگویش را لب من بر لبش بود و تو بوسیدی گلویش را)(۲) می‌بینی از دور تو نخل‌ها عموتو یا نه؟! ببینم عمه پوشونده گلوتو یا نه؟! بریم شاید بگیریم جواب شاید! بریم شاید برسیم به آب شاید! بریم شاید تو بری به خواب شاید! الا ای تیغ با من قطع کردی گفت‌وگویش را لب من بر لبش بود و تو بوسیدی گلویش را چگونه خویش را نزدیک کردی بر گلوی او گمانم دور دیدی چشم خونین عمویش درست آن دم که حلق تشنه‌ی او را تو بوسیدی تبسم کرد و زهرا مادرم بوسید رویش