ممدوحه‌ی پیمبر و محبوبه‌ی خدا

متن مداحی

ممدوحه‌ی پیمبر و محبوبه‌ی خدا کز کبریا رسیده درود مکررّش آوای وحی می‌رسد از صحن خانه‌اش بوی بهشت می‌رسد از خاک معبرش پا می‌نهد گرسنه به محراب بندگی آن کو رسد طعام بهشتی ز داورش پس این است کوثری که خدا داده بر رسول دشمن چه غم که خواند در آن روز ابترش دشمن گرفته بود کمین در خط رسول فکر هزار فتنه نهان بود در سرش می‌خواست بعد مرگ پیمبر شود خموش آن جاودان چراغ همیشه منوّرش غافل از آن‌که بعد پدر می‌کند قیام بر دفع کفر دختر اسلام پرورش از مسجد مدینه تو گویی رسد هنوز آوای خطبه بلکه الی صبح محشرش مسجد شراره از در و دیار می‌کشید شد داغ‌دیده دخت نبی تا سخنورش با گریه از صحابه کمک خواست آن زمان یک تن نداد پاسخ او غیر شوهرش آن اشک و آه و ناله و فریاد و آن سکوت بالله نبود هیچ‌کس این‌گونه باورش نفرین بر آن سکوت که در موج فتنه‌ها طغیان و ظلم و جور عَلَم شد برابرش نفرین بر آن سکوت که از آن سکوت بود اسلام هرچه آمده امروز بر سرش باللّه اگر قیام نمی‌کرد فاطمه نامی نبود ز احمد و فرقان و داورش خورشید عمر او به جوانی غروب کرد پوشیده‌ شد به خاک عزار منوّرش ***** ما از کوچه‌ها خاطره‌ی بد داریم از اون ماجرا یه عمر که بیزاریم از سیلی بیزاریم به حقّ چیزای ندیده صورت زهرا و کشیده زیاده حرفای نگفته گوشواره که زمین می‌افته گلبرگای یاس روی گِل دیواره از کوچه نپرس چی بگم از گوشواره داره خون میباره امام حسن دیگه بریده تا در خونه چی کشیده قصّه‌ی اون سیلی چی بوده هر جا رو می‌بینه کبوده