منی که روز و شب از اشک چاره می نوشم

متن مداحی

منی که روز و شب از اشک چاره می نوشم دلم گرفت از این روزهای خاموشم فراغتی که فراق تو را ز پی دارد هزار مرتبه سنگین تر است بر دوشم بهار می رسد از راه آن زمانی که رسد ز کعبه انا المهدی تو بر گوشم سیاهی دلم از تو اگرچه دورم کرد میان روضه ولی با تو زود می جوشم بدون روضه ببین دست های سینه زنم گرفته زانوی غم در میان آغوشم هزار شکر که این چند ساله عیدم را برای مادرت از ابتدا سیه پوشم بقیع، گریه کنِ روضه های مادر توست کنار تربت زهرا مکن فراموشم