من از دریای شور انگیز معنی عذر می خواهم

متن مداحی

من از دریای شور انگیز معنی عذر می خواهم که در تنگ غزل محبوس کردم شوق ماهی را قلم از خرمن اشراق امشب خوشه چین امد که وقت مدح ان بانوی معنی افرین امد چه بانویی که هر شب سفره اشک است مهمانش همه کروبیا در عرش مبهوت چراغاتش هزاران باغ عطراگین به فطرت در وجود امد ز گل های فضیلت پرور طرف گلستانش چه پلکی زد که مبهوتش زمین صد رنگ را گل کرد صد ایینه تمام اسمان ها گشت حیرانش چه خورشیدی که چون خورشید محشر سایه اندازد تمام افرینش دست میازد به دامانش شکفته باغ بینش در جوار چشمه نورش نشسته افرینش در کنار سفره نانش خدا فرموده تا هجئه سحر مهمان ما باشد فرشته خلقتی که خلق می پندارد انسانش اگر شعب ابیطالب اگر غصب قدک باشد محال است اری اری بگذرد از عهد و پیمانش نمی سازند با سازش هوا دارن راه او گواه من وصیت نامه سرخ شهیدانش مدینه گرچه قبرش را نشان کس نوخاهد داد زیارت نامه می خواند کنار قبر پنهانش همام قبری که از تشییع پنهانی خبر دارد از اندوه علی از دل پریشانی خبر دارد چه اندوهی که شب خالی ز عطر یاس و شب بو شد زمان یکسر بد اهنگ و زمین یکباره بد خو شد من از لا ترفعو اصواتکم در شهر می گفتم نمی دانم چرا در پشت این خانه هیاهو شد نمی دانم چه در شهر مدینه اتفاق افتاد که هر شب ناله عجل وفاتی سهم بانو شد