من نخلِ شکستۀ حسینم

متن مداحی

من نخلِ شکستۀ حسینم در سوگ نشستۀ حسینم هم اخترِ آسمانِ عصمت هم ماهِ خجستۀ حسینم دریا شده تشنه‌کامِ اشکم پیغمبرِ خون، امامِ اشکم من سورۀ کوثر حسینم هم‌سنگر خواهرِ حسینم مانند عمو، گره‌گشایم والله قسم، درِ حسینم آزاده، یتیمه‌ای صغیرم صد قافله دل بُوَد اسیرم قرآنِ فتاده زیرِ پایم هر چند، غریبم، آشنایم هم لالۀ سرخِ باغ خونم هم یاسِ بهشت کربلایم با مصحفِ روی لاله‌گونم پیغمبرِ قتله‌گاه خونم آیینۀ روی سیّدُالناس سرتا به قدم، صفا و احساس بوده‌است همیشه جایگاهم دامانِ حسین و دوشِ عباس هم بوده حسین، سرفرازم هم دختِ علی، کشیده نازم ویرانه، اگر چه جای من بود عالم، همه کربلای من بود چشمِ ملک از پی تبرّک بر آبله‌های پای من بود می‌بود به جنگِ اهلِ بیداد در هر نفسم، هزار فریاد خالِ لب من، شده است، تبخال از سوزِ عطش، زدم پر و بال نیش سرِ خارها به پایم انداخته‌اند عکس خلخال بر من دف و چنگ، گریه می‌کرد کعبِ نی و سنگ، گریه می‌کرد بودم به حسین، سرسپرده کوهِ غمِ او به دوش برده هر چند که دختری صغیرم یک مرد، چو من کتک نخورده رخسار منوّرم، کبود است سر تا سر پیکرم، کبود است من بودم و قلبِ داغ‌دیده من بودم و قامتِ خمیده آن شب که اجل گرفت جانم من بودم و یک سرِ بریده سر را روی سینه‌ام فشردم در گوشۀ این خرابه مُردم شاعر: حاج غلامرضا سازگار ***