من که روز و شب از اشک جام می نوشم

متن مداحی

منی که روز و شب از اشک جامه می‌نوشم دلم گرفته از این روزهای خاموشم فراغتی که فراق تو را ز پی دارد هزار مرتبه سنگین تر است بر دوشم بهار می‌رسد از راه آن زمانی که رسد ز کعبه انا المهدی تو بر گوشم سیاهی دلم از تو اگر چه دورم کرد میان روضه با تو ولی زود می‌جوشم بدون روضه ببین دستهای سینه زنم گرفته زانوی غم را میان آغوشم هزار شکر که تا چند سال عیدم را برای مادرت از ابتدا سیه پوشم بقیع گریه کن روضه های مادر توست کنار تربت زهرا مکن فراموشم