می رسد رزق محبان اباعبدالله

متن مداحی

می‌رسد رزقِ محبّانِ ابا عبدالله از سر سفره‌ی احسانِ ابا عبدالله نکند تا به ابد پیشِ کسی دست دراز آنکه شد دست به دامان ابا عبدالله جای دارد که مِنا هم بشود قربانش هر کسی گفت به قربانِ ابا عبدالله (روزِ محشر نشود)۲ مضطرب و سرگردان هر دلی بود پریشانِ ابا عبدالله (بیخود از خود شده هرکس ز نوایی من هم)۲ (مستم از ذکرِ "حسن جانِ" ابا عبدالله)۲ ادّعا کردنِ ما جای خجالت دارد گر وَهَب هست مسلمانِ ابا عبدالله از ربابش بنویسید که او را دق داد روضه‌های لبِ عطشانِ ابا عبدالله بوسه‌ از زیر گلو، ثمرش کاشت و گفت: پسرم جانِ تو و جانِ ابا عبدالله گرچه تکلیف ز شش ماهه‌ی او ساقط بود گفت لبّیک، به فرمانِ ابا عبدالله گفت صبراً لَکَ یا عشق، خدا وقتی دید ذبح شد غنچه‌ی خندانِ ابا عبدالله آب آورد ولی آخرِسر در گودال (گشت صد‌چاک، گریبانِ ابا عبدالله)۲ کعبه یک زمزم اگر در همه عالم دارد چشمِ عشّاقِ تو نازم که دو زمزم دارد هرکجا مُلکِ خدا هست، حسیّنیه‌ی توست هرکه را می‌نگرم شورِ محرّم دارد نه محرّم نه صفر بلکه همه دوره‌ی سال کعبه با یادِ غمت جامه‌ی ماتم دارد روضه‌خوانِ تو خدا، گریه‌کنِ تو آدم اشک، ارثیست که ذرّیه‌ی آدم دارد نازم آن کشته که تا صبحِ قیامت زنده است سلطنت همچو خدا در دل عالم دارد اشک در ماتمِ تو بس‌که عزیز است حسین جای در چشمِ رسولان مکرّم دارد