هستی اش را داد

متن مداحی

هستی اش را داد تا محفظ باشد معجرش مثل کوهی ماند پای اعتقاد و باورش وقت بیرون رفتن از خان حسین و مجتبی با یل ام البنین اند در دور و برش مریم و آسیه را دیدم که می‌آموختند با چه شوقی درس عفت را به پای منبرش دختر نور وسیع بانو و بی شک آفتاب می‌شود مانند شمعی بی رمق در محضرش اسم او ذکر روز و شب همه آیینه‌هاست عصمت الله این آیینه نام دیگرش حضرت زهرای اطهر در مظهر حجب و حیا ارث برده این عقیله حجب را از مادرش حضرت زهرای اطهر آن که پیش کور هم چادرش را بر نخواهد داشت از روی سرش هرکسی در این جان از عفتش دم می‌زند یا به زهرا اقتدا کرده است یا به دخترش