همان خالق که بر سر، سایه‌ی رحمت

متن مداحی

همان خالق که بر سر، سایه‌ی رحمت نگه دارد مرا از منجلاب سخت معصیت نگه دارد زمانی با عطای خود زمانی با عِقاب خود کنار خود گدایش را به هر صورت نگه دارد به عزّت می‌رسد هرکس در این ماه با تقوا به دور از معصیت باشد کمی حرمت نگه دارد به ذکر حق زبانش می‌شود گویا زمان مرگ اگر بنده زبان از تهمت و غیبت نگه دارد اگر چه عبد نافرمان فقط سربار ارباب است امیرالمومنین ما را چه بی‌منّت نگه‌ دارد دعای فاطمه تا هست دیگر غصّه‌ی نان چیست؟ خودش در سفره‌ی سینه زنان برکت نگه دارد زمانه دوره‌ی سختی است اما از مصیبت‌ها مرا این روضه رفتن‌ها در امنیت نگه دارد کسی که کربلا را دیده و دلتنگ ارباب است چگونه دست از دلتنگی و حسرت نگه دارد همیشه یاد دوری از حسین و کربلا نوکر برای سجده در سجاده‌اش تربت نگه‌ دارد عزا و داغ سنگین رقیّه تا دم مرگم میان سینه‌ام رنگ و غم و غربت نگه دارد به سختی رو گرفته با حجاب آستین‌هایش نمی‌شد چادرش را لحظه‌ی غارت نگه دارد