همرنگ شفق شد

متن مداحی

همرنگِ شفق شد جگرِ حضرتِ زهرا شد ماهِ عزایِ پسرِ حضرتِ زهرا سرگشته‌یِ هیئت شدن از بختِ بلند است خوشبخت شده دربه‌درِ حضرتِ زهرا فرقی نکند در همه جا، تکیه و مسجد گسترده شده بال و پَرِ حضرتِ زهرا طوفانِ عزا از شبِ اول شود آغاز با یک نظرِ مختصرِ حضرتِ زهرا معنایِ پر از زمزمه‌یِ روضه‌یِ صبح است هم ناله شدن با سحرِ حضرتِ زهرا با دسته‌یِ شب‌ها به خیابان برسانید یک جرعه‌یِ مَشکِ قمرِ حضرتِ زهرا در خدمتِ خاتون نگرانیم که باشیم شرمنده‌ی چشمانِ تَرِ حضرتِ زهرا خوشبختیِ محض است اگر خدمتِ خادم تأیید شود با نظرِ حضرتِ زهرا ***** تو هیئتا دوباره بالِ مَلَک شده فرش پیرهنِ خونیو باز زهرا آورده تو عرش اگه یه عمره هر روز و هر شب اشکِ چشایِ عاشق از دیده روونه هزار و چهارصد ساله که زهرا (داره میونِ قتلگاه روضه می‌خونه)۲ ای جان حسین جان، ای جان حسین جان ای جان حسین جان ای حسین جان، ای حسین جان ***** از سفره‌یِ حسینه برکتِ زندگیمون به خاطرِ حسینه ما حتیٰ بندگیمون عشق و محبت شبیهِ یک رود رو به کویرِ زندگیمون جاری میشه اشکِ چشامون دائم می‌ریزه (این روضه‌ها هیچ موقع تکراری نمیشه)۲ ای جان حسین جان، ای جان حسین جان ای جان حسین جان ای حسین جان، ای حسین جان ***** یک سلامِ گرم از این بی سر و سامان شده به همان آقا که در کوه و کمر حیران شده عیدِ قربانت مبارک، ای به قربانِ سرت کوفیان با کُشتنِ من، عیدشان قربان شده مانده‌ام از بچه‌هایم بی‌خبر، دلواپسم من نمی‌دانم بدونِ من چه با طفلان شده نه غذایم می‌دهند اینجا، نه آبم می‌دهند غم مخور، گفتم بدانی که چه با مهمان شده گیسوانم دست‌پیچِ بچه‌هایِ کوچه شد پیکرم بینِ گذر، بازیچه‌‌یِ طفلان شده کارِ من برعکس شد، با سر زمین افتاده‌ام بعد از آن هم پایم از آویز، آویزان شده ***** وفا کجا بود؟! تو قلبایِ سیاهشون خدا کجا بود؟! توی نگاهِ خیره‌شون حیا کجا بود؟! وفا کجا بود؟! خبر دارند داری میای با خونواده حرف از غنیمت، بینشون خیلی زیاده گفتند که دوستن اما دیدم دشمناتن از حالا فکرِ زیورِ مخدراتن آه و واویلا ... ***** ابلیسن ابلیس من التماست می‌کنم با چشمایِ خیس به بچه‌هات بگو خبر از مهمونی نیس ابلیسن ابلیس فهمیدم آقا فکرِ عباسِ رشیدن حتیٰ برا شیرخوارتم نقشه کشیدن بدجور منو ریخته بهم، شدم کلافه خریدن از بازارشون نعلِ اضافه آه و واویلا ... ***** ثانی به یک تبسم، به زخمِ من نمک زد او یک اشاره کرد و قُنفُذ مرا کتک زد