شب بود و می‌رفتند کوثر را بشویند

متن مداحی

شب بود و می‌رفتند کوثر را بشویند شب بود و می‌رفتند مادر را بشویند با اشک‌ها جانِ پیَمبَر را بشویند شب بود و گیسوی سپیدش را ندیدند باید که اَوّل ابتدا سَر را بشویند باران ضَرَر دارد برای یاسِ سالم این‌ها چگونه یاسِ پَرپَر را بشویند؟ گیرم که شُستند و به خاکش هم سپردند فردا چگونه گوشه‌ی دَر رابشویند؟ **** از اَثَرِ میخه اگه که مادر داره می‌میره زیرِ سَرِ میخه این سُرفه‌های خونی شب‌هاش (زیرِ سَرِ میخه) ۲ مُغَیره می‌خنده با دلِ پُرکینه داره دستِ بابامو می‌بنده **** گیرم حسین دِق نکند این‌چنین ولی گریه بدونِ داد برای حسن کم است **** دستش از روی سَرَم رَد شد و بَر مادر خورد