واویلا، یتیم مجتبی3

متن مداحی

واویلا، یتیم مجتبی3 خداکنه، که قلب من بگیره تاب شده هوای خیمه ها پر اضطراب به پیش چشم من جفای کوفیان ز لاله ی برادرم گرفت گلاب ز بس که موند، به زیر دست و پا میون این، زمین پر بلا گرفت همه، فضای کربلا عطر و بوی مجتبی واویلا، یتیم مجتبی پاشید از هم، تموم باغ یاسمن نبود به اندازه ت زره گل حسن داری تو می بری ز قلب من توان پاتو نکش رو خاک به پیش چشم من چه خون شده، دلم ز دیدنت چو مادره، نفس کشیدنت شبیه او، با زخم سینه و پهلو اینجا دیدنت واویلا، یتیم مجتبی برگ و بری، گلم نمونده در برت نمونده جز یه سایه ای ز پیکرت چی پیش اومد تو این سپاه بی حیا که این همه بلا اورده بر سرت تا گفتی از، اصالتت مثل ز غنچه ی، لبات چکید عسل گمون کنم، که یادشون اومد بغض و کینه ی جمل واویلا، یتیم مجتبی گل یاسمنم وای، یتیم حسنم وای