وقتی مرا در روضه دعوت میکند زهرا

متن مداحی

وقتی مرا در روضه دعوت می‌کند، زهرا یعنی کریمانه کرامت می‌کند، زهرا بیش از پدر، مادر محبت می‌کند، زهرا از نان شب خرج رعیت می‌کند، زهرا تفسیر ناب آیه های هل اتی یعنی لطف بدون منت و بی انتها یعنی پیراهنش در دست خالی گدا یعنی شام زفافش هم عنایت می‌کند، زهرا غم می‌زداید از دل سائل به یک لبخند با دست و دل بازی گدا را می‌کند خرسند یک روز نان سفره و یک روز گردن بند همواره لطف بی نهایت می‌کند، زهرا هرکس مقیم خانه اش شد اهل ایمان شد مقداد شد، میثم شد و عمار و سلمان شد از برکتش حتی یهودی هم مسلمان شد چادر نمازش هم هدایت می‌کند، زهرا چیزی نمیخواهد در این دنیا برای خود روزی دهد همسایه را با ربنای خود پهلویش آزرده ست اما با خدای خود هرشب سر سجاده خلوت می‌کند، زهرا یک عمر در کنج دلش یاد علی دارد تصمیم بر یاری و امداد علی دارد لحظه به لحظه بر لبش ناد علی دارد با ذکر مولایش عبادت می‌کند، زهرا از خون که رنگین شد زمین دیگر زمان فهمید از شور و شوق فاطمیون بی‌گمان فهمید از حلقه ی دار "نِمر" ها می‌توان فهمید دارد که بر دلها حکومت می‌کند، زهرا دنیا اسیر مهر پاکش، بیشتر ایران محبوب زهرا می‌شود از هر نظر ایران دیروز در شهر نبی، امروز در ایران سید علی ها را حمایت می‌کند، زهرا یا قهر و آتش یا دگر تسلیم یعنی چه ؟ در پای طاغوت زمان تعظیم یعنی چه؟ در ریسمان ذلت و تحریم یعنی چه ؟ تفسیر صبر و استقامت می‌کند، زهرا پا را که داخل می‌گذارد از در مسجد از ترس می‌لرزد به خود سر تا سر مسجد محو کلام آتشینش منبر مسجد با خطبه های خود قیامت می‌کند، زهرا بوی شهادت می‌رسد از لحن سوگندش لبیک یا حیدر نوشته روی سربندش جان علی را می‌خرد با جان فرزندش از هستی اش خرج ولایت می‌کند، زهرا با صورت نیلی و با چشمان کم سویش با سینه ی آزرده و با زخم بازویش با لاله های بسترش با درد پهلویش از غربت مولا روایت می‌کند، زهرا از تندی شلاق بی احساس بی دین نه از بی حیایی غلاف تیغ بدبین نه از چشم شور و پای شوم و دست سنگین نه از درد تنهایی شکایت میکند زهرا اشک مرا پای شب مهتاب بگذارید تابوت را در گوشه ی سرداب بگذارید نزد حسینم نیمه شبها آب بگذارید این روزها دارد وصیت می‌‌کند، زهرا فردای محشر باز محشر می‌شود قطعا مادر می آید دیدنی تر می‌شود قطعا با لطف او یک طور دیگر می‌شود قطعا از ما گنهکاران شفاعت می‌کند، زهرا هم سینه زن هم گریه کن هم روضه خوانش را هم چای ریز بی ریا و بی نشانش را تا دوستان دوستان دوستانش را با دست خود راهی جنت می‌کند، زهرا